تبلیغات
مشاوران هیروو - مطالب ابر روانشناسی کودک

روانشناسان کودک چه ویژگی هایی دارند ؟

تاریخ:چهارشنبه 8 آذر 1396-08:27 ب.ظ

روانشناسی کودک چیست ؟


چه زمانی بایدکودک را به نزد روانشناس کودک ببریم ؟


از آنجا شخصیت هر فردی در دوران کودکی او شکل می گیرد مراقبت از روان او همانند مراقبت های جسمانی حائز اهمیت است . چه خوب است که برای رشد بهتر کودک و سلامت روان او از راهنمایی ها و رهنمودهای یک روانشناس متخصص کودک استفاده کنید .

برای پیشبرد استعداد ها و توانایی های پنهان و آشکار کودک ، اگر از همان سنین کم ، کودک را تحت نظر یک روانشناس و یا مشاور متخصص کودک قرار دهیم خیلی از مشکلات واختلالات هیج وقت به وجود نمی آید و یا از همان ابتدا رفع خواهند شد . در نظر بگیرید که اگر از همان نوزادی کودک را همانطور که تحت نظر پزشک خانوادگی و یا متخصص اطفال قرار می دهید تا از سلامت جسمانی به طور کامل برخوردار شود ، همزمان یک روانشناس و متخصص روانشناسی را برای کودک در نظر گرفته و همیشه سلامت روان کودک خود را تحت نظر او چک کنید و گام به گام تا بزرگسالی و شکل گیری شخصیت او ،کودک را زیر نظر روانشناس قرار دهید ، کمترین مشکلات را در آینده ی خود خواهد داشت.

چه زمانی حتماباید کودک تحت نظر روانشناس متخصص باشد ؟

در مواقعی که احساس کردید کودکتان دچار افسردگی طولانی مدت شده و یا دچار احساس اضطراب و استرس مستمر است حتما باید تحت نظر روانشناس باشد . از موارد دیگری که الزاما کودک باید با مشاور کودک در ارتباط باشد :

اختلالات یادگیری ، کودکان اوتیسم استرس و ناخن جویدن ، احساس اضطراب از جدایی به همراه سرگیجه و عرق کردن می باشد .

برای اینکه بتوانید بهترین روانشناس و مشاور کودک را برای کودک خود برگزینید می توانید از طریق مشاوره تلفنی رایگان و آنلاین  در مرکز مشاوران هیروو ، ارتباط برقرار کرده و از خدمات مشاوره کودک بهره مند شوید .



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

با کودکی که والد خود را از دست داده است چه باید کنیم ؟

تاریخ:یکشنبه 5 آذر 1396-02:32 ب.ظ

تاثیر مرگ مادر برکودک :

پس از مرگ مادر ، چگونه با کودک رفتار کنیم ؟

مرگ مادر چه تاثیر در کودک می گذارد ؟

چگونه با کودکی که والد خود را از دست داده برخورد کنیم ؟

با مواجه شدن با این شرایط چه باید کنیم ؟

مرگ مادر :

مرگ عامل فشار و استرس است که اگر با مرگ مادر یا پدر همراه شود ، از سخت ترین حوادثی است که در آینده کودک تاثیر می گذارد که در این شرایط کودک باید حمایت  شود و اتفاقات را در حد فهم کودک توضیح دهیم .کودکان تا قبل از دبستان ، مرگ را قابل برگشت می دانند و تصوری ندارند .

با مرگ مادر در قدم اول ؛ باید خاتمه زندگی را توضیح دهید و به او بگویید که مادر نمی تواند کارهایی که انجام می داد را انجام دهد زیرا مرده است و ما هم دیگر نمی توانیم آنها را ببینیم و مسلما رابطه ای که داشتیم را از دست خواهیم داد .

بطور طبیعی کودکی که در تمام وقت مادر او را در آغوش می گرفته و از او مراقبت می کرده و در تمام کارها همراه او بوده است و به کودک غذا یا هدیه میداده ، که با نبود مادر ، کودک احساس دلتنگی می کند و آن احساس امنیت را نسبت به دنیا از دست می دهد و بیشتر تمرکز می کند که چگونه مراقبت می شود .

مشخصا کودکان پیش دبستانی 4تا6 ساله نیز قادر به درک کردن و آگاهی از رفتار خود نیستند و نمی توانند احساسات و هیجانات خودشان را کنترل کنند و فقط می داند که هرفردی با فرد دیگر تفاوت دارد .

کودک در این سن بطور واضح درباره مرگ مادرش دچار فقدان ،افسردگی ، شوک عاطفی و حالتی بهت زده می شود . بااینکه کودک مرگ را جدایی می داند ولی بر رفتار اعضای خانواده و دیگران که مراقبش هست تمرکز دارد و  بازخورد میگیرند .

احساس کودکان زیر سه سال به خودشان ، براساس آن توجهی است که ما به آنها می دهیم . کودکان نیاز دارن که از آنها مراقبت شود آنها درک اینرا ندارند که والدین اگر فوت می شوند داوطلبانه و به خواست خودشان نیست که باید به او توضیح دهید .

کودکی که والد خود را از دست می دهد هنوز این اتفاق را باور نکرده است و در مرحله ناباروری است ولی در آخر بعد از یک تا دو سال خود را سازگار می کند .

مرگ مادر چه تاثیری بر کودک می گذارد ؟

آشفتگی روانی یکی از مهمترین اثرات مرگ والدین که با اندوه ، اضطراب و استرس همراه است که با وجود پدر یا مادر بازمانده ، کودک بهتر با این آشفتگی کنار می آید . اغلب کودکان در این شرایط از نزدیکان خود به سختی جدا می شوند و در بدترین حالت کودک همیشه احساس درد یا فقدان را لمس می کند و عزت نفس ندارد که در دختران موجب افزایش افسردگی و در پسران احساس استقلال می شود .

از اثرات دیگر می توان گفت مرگ زودهنگام در میان کودکانی که پدر و مادر آنها به جای مرگ طبیعی با عوامل غیر طبیعی مردند بیشتر است . گاهی نیز موجب خودکشی خواهد شد .

چگونه با کودکی که والد خود را از دست داده برخورد کنیم ؟

کودک را در انتظار نگذارید و به هیچ عنوان نگویید که (مادر یا پدر) آدم خوبی بوده است و به سفر یا به بهشت رفته است ؛ چراکه کودک تصور می کند که آدمهای خوب میمرند و این میل به خودکشی را در او شکل می دهد .

به او مسئولیت سنگینی ندهید ؛ این کار بار هیجانی نامطلوبی دارد .

به کودکی که 9سال به بالا است اجازه دهید که در مراسم سوگواری شرکت کند و احساساتش را بروز دهد .

با او درباره ی اتفاقی که رخ داده صحبت کنید و به او توضیح دهید که چی شده است و در این شرایط تصمیمات مهمی نگیرید . بطور مثال : خانه را عوض نکنید و وسایل فرد مرده را از بین نبرید که این عاملی برای عقده ای شدن کودک می شود در عوض به او احساس امنیت و توجه دهید یا یک یاد بود از متوفی به کودک بدهید و او را تنها نگذارید .

با کودکی که والد خود را از دست داده است چه باید کنیم ؟

 به کودک تعریف ساده ای از مرگ دهید و او را به خیال پردازی نندازید و اجازه دهید با واقعیت روبه رو شود و به او اطلاعات غلطی ندهید .

مرگ را برای کودک مبهم نکید و مراقب کلماتی که بکار می برید باشید و سعی کنید مشکلات را بزرگ جلوه ندهید و از گفتن خاطرات بد بپرهیزید .

گریه کردن در مقابل کودک نباید بصورت هیجانی و وحشتناک باشد .

در چنین شرایطی سعی کنید کودک را بیشتر مورد توجه و حمایت قرار دهید و اگر علائم افسردگی یا رفتارهای نامطلوب در کودک مشاهده کردید لازم است که به یک متخصص روانشناس یا مشاوره کودک مراجعه کنید و در صورت نیاز سریع و عدم دسترسی می توانید با مرکز مشاوران تلفنی و آنلاین تماس بگیرید .



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جریمه برای بد رفتاری کودک

تاریخ:پنجشنبه 2 شهریور 1396-10:00 ق.ظ

جریمه برای بد رفتاری کودک 1

جریمه برای بد رفتاری کودک

جریمه برای بد رفتاری کودک ؛ اما این جریمه باید منطقی باشد . باید در صورت امکان ارتباط روشنی میان رفتار بد کودک و نتایج ناشی ار آن وجود داشته باشد .

در ارتباط با کودکان تازه به راه افتاده ، سه مجازات منطقی و مناسب به نظر می رسد . نخستین آن سرزنش است . سرزنش مجازات منطقی است که به کودک می گوید : « اگر با دیگران خوش رفتاری نکنی ، عصبانی می شوی . » برای تاثیر سرزنش ، تکرار پشت سر هم آن درست نیست . با تکرار تاثیر سرزنش از دست می رود . اما هنگام سرزنش باید به قدر کافی جدی باشید تا کودک بداند که با او شوخی نمی کنید .

مثلا اگر کودک تازه به راه افتاده ی شما کسی را کتک می زند می توانید حالت عصبانی بگیرید و بگویید : « نه حق نداری این کار را بکنی . » مسلما به نتیجه می رسید .

 

جریمه برای بد رفتاری کودک 2

انواع جریمه برای بد رفتاری کودک و مجازات او

نوع دیگر مجازات و جریمه برای بد رفتاری کودک ، محروم کردن است . مثلا اگر کودک شما با عروسکش به کسی ضربه ای وارد کرد ، می توانید به عنوان مجازات عروسک را از دستش بگیرید و مدتی او را از عروسکش محروم کنید .

از میان جمع بیرون بردن کودک هم ، گاه مجازات موثری است . اگر کودک ، علیرغم سرزنش کلامی همچنان به زدن پدر و مادر و سایر بچه ها ادامه دهد ، می توانید او را ۵ تا ۱۰ دقیقع در اتاقش تنها نگهدارید . مجازاتی منطقی است . زدن دیگران درست نیست و مجازات آن هم می تواند چند دقیقه تنهایی کشیدن باشد . به کودک می گویید اگر می خواهی تنها نمانی باید به دیگران محبت کنی .

از کتک زدن بپرهیزید

احتمالا شما هم مثل بسیاری از والدین ، وقتی عصبانی می شوید ضربه ای به کپل کودک خود می زنید . البته آن قدرها هم اقدام وحشتناکی نیست .

در ادامه ی مطالب به تفصیل راحع به تنبیه و حدو حدودی که باید رعایت شود صحبت خواهیم کرد ؛ اما به اعتقاد ما این اقدام تادیبی مناسب برای کودکان یک تا دوساله نیست . اشکال بزرگی دارد . زدن عادت می شود و ضمن آنکه تاثیرش را از دست می دهد ، روی رابطه شما با فرزندتان تاثیر نامساعد گذاشته و به احتمال زیاد به رشد اخلاقی او لطمه می زند . چه بهتر که برای تربیت فرزند از روش های دیگری استفاده کنید .

در راهکارهایی که ملاحظه می فرمایید ، برای تربیت کودکان تازه به راه افتاده ، هفت روش توصیه شده است . به کمک این هفت روش به هر صورت باید بتوانید رفتار کودک یک تا دوساله خود را کنترل کنید ؛ هرچند مطمعنا کنترل کودک و تربیت او به هیچ وجه کار ساده ای نیست . ازین رو از این سن و جهت تربیت صحیح کودک مشاوره می تواند مفید واقع شود .

 

جریمه برای بدرفتاری کودک

 

روش های پیشنهاد شده با احترام به استقلال طلبی کودک ، به رشد اخلاقی او توجه دارند . با بکار بردن این روش ها ضمن توجه به آن چه برای تربیت فرزند خود در نظر گرفته اید ، او را در راستای رشد اخلاقی حرکت می دهید و این دراصل مفهوم و جان کلام رشد اخلاقی است .

برای استفاده از خدمات مشاوره کودکان و خانواده مشاوران هیروو ، بدون پیش شماره از تلفن ثابت با شماره 9092305983 تماس حاصل فرمایید

یا به سایت www.heiroo.com مراجعه کنید

هفت توصیه برای تربیت کودکان تازه به راه افتاده

۱-کنجکاوی سالم او را تشویق کنید .

۲- کودک را با محدودیت ها آشنا کنید تا از مقررات و دلایل زیر بنایی آن مطلع گردد.

۳- با منع رفتار های ناپسند ، کار های دیگری را به او پیشنهاد کنید .

۴- با پرت کردن حواس کودک ، از لجاجت بی مورد جلوگیری نمایید .

۵- رفتار های خوب را تشویق و تقویت کنید تا ضمن کمک به تربیت کودک ، روابط بهتری میان او و شما بوجود آید .

۶- در صورت امکان بدخلقی کودک را ندیده بگیرید ، تا بداند با بداخلاقی و غرولند به جایی نمی رسد .

۷- می توانید اگر خواستید ، برای رفتار های ناپسند کودک مجازات منطقی در نظر بگیرید تا بفهمد پاداش بد رفتاری واکنش ناخوشایند است .

 

برای مشاهده مطالب بیشتر روی لینک زیر کلیک نمایید.

منبع : مشاوران هیروو

نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

به فرزندتان فحش ندهید!

تاریخ:یکشنبه 24 اردیبهشت 1396-05:55 ب.ظ



ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌چرخد. مربی مهد کودکی به زور به کودک غذا می‌دهد، موهایش را می‌کشد و او را هل می‌دهد؛ فردای آن روز پای تک‌تک خانواده‌ها به مهد فرزندشان در گوشه و کنار کشور باز می‌شود. عده‌ای تصمیم می‌گیرند مسئولیت نگهداری از کودک‌شان را در خانه برعهده بگیرند و عده‌ای به فکر ثبت نام فرزندشان در مهدکودک دیگر می‌افتند.

اگر شما هم در گروه والدینی هستید که به‌خاطر ترس از آزار دیدن فرزندتان به پاک کردن صورت‌مسئله و دور کردنش از اجتماع فکر می‌کنید، این پرونده را بخوانید. حتی شمایی که عاشقانه فرزندتان را دوست دارید، گاهی ناخواسته به یک کودک‌آزار تبدیل می‌شوید و حتی شمایی که برای رشد فرزندتان به آب و آتش می‌زنید، گاهی با بی‌خبری دست او را در دست یک کودک‌آزار می‌گذارید.

شاید شما هم مقصر باشید!
گاهی کودک توسط نزدیک‌ترین کسانش مورد آزار قرار می‌گیرد؛ حتی توسط مادر. چنین مادرانی نمی‌دانند که رفتارشان با کودک، چه لطمه بزرگی به وی می‌زند و او را دچار چه مشکلاتی می‌کند.

رفتارهایی از این دست، بسیار شایع و به عبارتی اپیدمی هستند، به همین سبب قبح‌شان را از دست می‌دهند. مادری که عصبانی می‌شود و بچه را در خیابان به شدت تکان می‌دهد یا سیلی می‌زند، بی‌آنکه به عواقب کارش فکر کند، به یک کودک‌آزار تبدیل می‌شود.

تنبیه‌ها و فشارهای روانی و جسمی در خانواده‌هایی که می‌خواهند به هر قیمتی فرزندان منضبطی بار بیاورند، نمونه دیگری از رفتارهایی است که به اسم تربیت با کودک و نوجوان اعمال می‌شود اما درواقع کودک‌آزاری به‌شمار می‌آید. اولین گام برای اصلاح رفتارهای غلط در زمینه کودک‌آزاری، آشنایی با انواع کودک‌آزاری و مصادیق آن است. پس در ادامه مطلب با رفتارهایی که در همه جای جهان کودک‌آزاری به‌شمار می‌آید، آشنا شوید.

به کودک‌تان بی‌توجهید؟
بی‌توجهی شاید شایع‌ترین نوع کودک‌آزاری باشد. والدینی که کودک‌شان را نادیده می‌گیرند، از متهمان اصلی آزار کودکان هستند. آزاری که اغلب دیده نمی‌شود و کسی به‌خاطرش مجازات نمی‌شود. به موارد زیر توجه کنید:

- مادری که به‌خاطر به هم خوردن تناسب اندامش، به نوزاد شیر نمی‌دهد و به او شیر خشک می‌خوراند، او را در معرض ابتلا به بیماری های جسمی و روحی قرار می‌دهد.

- پدر و مادری که برای بچه‌شان به اندازه کافی وقت نمی‌گذارند یا فرزندشان به جای غذای خانگی و سالم دائم فست‌فود می‌خورد و درنتیجه دچار چاقی و انواع بیماری‌هایی می‌شود که ناشی از چاقی هستند.

- پدر و مادری که در کوچه و خیابان برای شوخی یا تنبیه خود را از دید کودک خارج می‌کنند تا خیال کند گم شده و به این وسیله تنبیه شود یا خودشان تفریح کنند.

- پدر و مادری که به نظافت و بهداشت کودک بی‌توجه هستند. بچه لباس کثیف می‌پوشد و دیربه‌دیر حمام می‌کند. زیر ناخن‌های بلندش همیشه کثیف است و تذکری بابت شست‌وشو نمی‌گیرد.

- پدر و مادری که نسبت به آموزش و تربیت بچه بی‌تفاوت هستند و درنتیجه انسان بی‌اطلاع و بی‌تربیتی را به دست جامعه و طبیعت می‌سپارند.

- پدر و مادری که به هر دلیلی به بچه محبت نمی‌کنند. برایش وقت نمی‌گذارند. با او حرف نمی‌زنند. وقتی بچه حرف می‌زند، گوش نمی‌کنند و با شخص دیگری صحبت می‌کنند.

-موارد بی‌شماری در این باره وجود دارد و این مثال‌ها تنها مشتی از خروار هستند.

روانش خط‌خطی شده؟
آزار روانی را آزار خاموش می‌نامند. مصادیق آزار روانی از نظر شیوع و عادی شمرده شدن شباهت فراوانی به بی‌توجهی دارد. اما خلاف روشن بودن و عادی بودن، این رفتارهای غلط صدمات روانی جبران‌ناپذیری به کودک وارد می‌کنند و حتی در آزار روانی، اثرات سوء بدرفتاری با کودک بیشتر و مخرب‌تر است. می‌توانید در ادامه با نمونه‌هایی از آزار روانی آشنا شوید:

-  تحقیر کردن، فحش دادن، مقایسه کردن و کسی را به رخ کشیدن، تمسخر، مقابل دیگران از بدی‌های کودک حرف زدن و .. همگی حس حقارت را به کودک القا می‌کنند.

-  حبس کردن کودک در اتاق برای تنبیه و در را به رویش قفل کردن.

-  محدود کردن بیش از حد کودک یا نوجوان؛ بعضی والدین حتی تا سنین نوجوانی کودک را از حقوق طبیعی‌اش محروم می‌کنند. مثلا به او اجازه نمی‌دهند با هم سالانش بازی کند. نمی‌گذارند با هم‌کلاسی‌هایش رفت‌وآمد داشته باشد یا صحبت کند.

- مادری که به دلیل اختلاف با شوهرش، کودک را به حال خود می‌گذارد و خانه را به حالت قهر ترک می‌کند. حس ناامنی کودک حتی در بزرگسالی هم او را رها نخواهد کرد و این آسیب کمی نیست. 

بدنش کبود شده؟
تقریبا می‌شود گفت همه جای دنیا افراد بالغی که کودکان و نوجوانان را کتک می‌زنند، پیدا می‌شوند، اما این امر بیشتر در جوامع سنتی رواج دارد. مضاف براینکه برخی کتک زدن را نوعی روش تربیتی و ابزاری برای بزرگ کردن صحیح بچه می‌پندارند. مصادیق آزار جسمانی کودک به‌خاطر آسیبی که به جسم وارد می‌شود، کاملا آشکار است چون اغلب با کبودی نواحی مختلف بدن، شکستگی استخوان‌ها، خراش‌ها و زخم‌های مختلف همراه است. حتی تکان دادن بچه و هر رفتار خشونت‌آمیز دیگری هم می‌تواند آزار جسمی کودک به حساب بیاید.

این آسیب جبران‌ناپذیر است
هرچند انواع دیگر کودک‌آزاری در جوامع سنتی مورد توجه و پیگیری قرار نمی‌گیرد و سهل انگاشته می‌شود، ولی آزار جنسی حتی در این جوامع هم بسیار حساسیت‌برانگیز است. کودک به طور کاملا طبیعی در سنین کودکی ممکن است نسبت به اعضای بدن کودک دیگری کنجکاوی داشته باشد و این کنجکاوی را با سؤال کردن، نگاه کردن و دست زدن به او نشان دهد.

 در این صورت هرگز آزار جنسی صورت نگرفته است. آزار جنسی زمانی اتفاق می‌افتد که یک فرد بالغ با کودک رفتارهای جنسی انجام می‌دهد. بوسیدن، لمس کردن و انجام عمل جنسی با کودک به طور قطع و یقین کودک‌آزاری است. کودک به اقتضای سنش درکی از عمل جنسی ندارد و به همین دلیل اساسا نمی‌تواند گرایشی به رابطه جنسی داشته باشد. یک فرد بالغ نسبت به آنچه انجام می‌دهد آگاه است ولی کودکی که مورد آزار جنسی قرار می‌گیرد هیچ درکی از کاری که با او می‌کنند ندارد بنابراین تنها مقصر کودک‌آزاری، فرد بالغ است و بس.

فاجعه از کجا می‌آید؟
نمی‌توانید فرزندتان را در خانه حبس کرده و با این راه امنیتش را تضمین کنید. کودک شما در همین دنیایی زندگی می‌کند که هزاران نفر از همسالانش قربانی کودک‌آزاری می‌شوند و  پیش از امتحان کردن هر راهی برای پیشگیری باید بدانید در چه دنیایی زندگی می‌کنید.

چرا کودک‌آزاری اتفاق می‌افتد؟
هر نوع سوء‌رفتاری که موجب لطمه دیدن تن و روح کودک شود، کودک‌آزاری به‌شمار می‌آید و متاسفانه در همه جای دنیا این پدیده به شکل اپیدمی وجود دارد.

نتیجه مطالعاتی که در کشورهای پیشرفته صورت گرفته نشان می‌دهد اغلب مجرمان جنسی، خودشان قربانی کودک‌آزاری بوده‌اند و در کودکی مورد آزار جسمی و جنسی قرار گرفته‌اند. آنها با مشکلات متعدد هیجانی، رفتاری و ارتباطی دست به گریبان هستند و هیچ یک از مشکلات‌شان حل نشده است. فقر الزاما عامل کودک‌آزاری نیست. با این وجود، درصد بالایی از کودک‌آزارها به خانواده‌های بسیار فقیری تعلق داشته‌اند. بیکاری هم از دیگر عوامل بروز کودک‌آزاری شناسایی شده است. مخصوصا اگر فقر و بیکاری توام شوند، زمینه را بیش ازپیش برای کودک‌آزاری فراهم می‌کنند.

در دنیا چه می‌گذرد؟
در کشورهایی که آمار دقیقی از آزار کودکان ارائه می‌شود، متوجه شده‌اند میزان کلی این آزارها کاهش پیدا کرده اما میزان مرگ‌و‌‌میر کودکان در اثر کودک‌آزاری بالا رفته است.

امروزه در بعضی کشورهای اروپایی و آمریکایی مثل آلمان، سوئد، اسپانیا، فرانسه و ایالا‌ت‌متحده مجازات بسیار سختی در انتظار کودک‌آزار است. به‌عنوان مثال در آلمان و سوئد اگر سن کودک‌آزار بالای 25 سال باشد، طبق قانون و با تایید کمیسیون پزشکی فرد مجرم به وسیله دارو عقیم می‌شود.  

زندگی چطور می‌گذرد؟
آسیب‌دیدگی در دوران کودکی اگر به‌موقع بهبود پیدا نکند، در کودکی و بزرگسالی مشکلات بزرگی را به‌وجود خواهد آورد. نیمی از بستری‌های روانپزشکی در کودکی آزار دیده‌اند. افرادی که در دوران نوزادی مراقبت خوبی ازشان به عمل نیامده است، در بزرگسالی دچار ناراحتی‌های بسیار می‌شوند.

نوزادی که آزار دیده، دیرتر زبان باز می‌کند، در بزرگسالی نمی‌تواند ادرار و مدفوعش را کنترل کند،در مدرسه نمی‌تواند با همسالانش ارتباط خوبی برقرار کند، سطح نمرات این کودکان معمولا پایین است،در حوزه‌های رفتاری و اجتماعی مشکل داشته و زندگی اجتماعی نابسامانی دارند. اینها حتی در ازدواج، رفتارهای خشونت‌باری از خود نشان می‌دهند. همچنین ریسک ابتلا به بیماری‌های روانپزشکی مثل افسردگی، اضطراب، اختلالات رفتاری و... تا حد زیادی در قربانیان کودک‌آزاری بالا می‌رود.  باتوجه به این آسیب‌ها لزوم درمان آسیب‌دیدگی به‌موقع در کودکی روشن می‌شود.

چطور درمانش کنیم؟
اگر متوجه شدید کودک مورد آزار قرار گرفته، خودتان دست به کاری نزنید. مشکلات روانی بعد از این اتفاق آنقدر پیچیده است که به تنهایی نمی‌توانید وضعیت را به حال عادی برگردانید. معمولا در چنین مواردی خانواده آنقدر درگیر شکایت از کودک‌آزار و طی مراحل قانونی می‌شود که کودک در این میانه فراموش می‌شود. غفلت در درمان زودهنگام کودک، می‌تواند آینده‌اش را تباه کند؛ چون تاثیرات کودک‌آزاری بسیار مخرب است و اگر درمان نشود،مشکلات بیشتری را به دنبال می‌آورد. ضمن اینکه شما هر قدر هم دلسوز و مهربان باشید علم پزشک را ندارید و شاید راهکاری که به نظر شما سودمند می‌رسد، از نظر علمی غلط باشد بنابراین درمان را تا زمان بهبود کامل کودک (به تشخیص پزشک) ادامه بدهید.

از کجا بفهمیم آزار دیده است؟
-برای والدینی که به کودک اهمیت می‌دهند، تشخیص ناراحتی کودک کار سختی نیست. کافی است از کنار تغییرات رفتاری به سادگی عبور نکنند.

-  کودکی که مهد یا مدرسه می‌رود، ولی یک مرتبه بدون دلیل دیگر نمی‌خواهد به مدرسه برود و مدام بهانه می‌آورد تا در خانه بماند.

-  کودکی که از یک فرد خاصی می‌ترسد و با دیدنش پنهان می‌شود یا گریه سر می‌دهد؛ ممکن است این فرد مربی مهد یا معلمش باشد، یا یکی از افراد فامیل.

-   کودکی که از کابوس‌های شبانه و مکرر خلاص نمی‌شود.

-   کودکی که حالتی شبیه به حالت مسخ به او دست داده است. تمام روز را یک گوشه کز می‌کند و حتی اگر پیشنهادهای جالب به او بدهید، به هیجان نمی‌آید.

-   کودکی که نظم خوابش به هم خورده یا ممکن است با هر صدای کوچکی از جا بپرد، بترسد یا گریه کند.

-  کودکی که آزار را در بازی‌هایش شرح می‌دهد. اگر در بازی‌های کودک مورد مشکوکی دیدید، آن را صرف بازی یا اشتباه کودک تلقی نکنید.

-   کودکی که مورد آزار جنسی قرار گرفته، عروسک‌هایش را لخت می‌کند و به بدن آنها دست می‌زند. در صورت مشاهده هر رفتار این چنینی که در قالب کودکی نمی‌گنجد، مسئله را جدی بگیرید.

- بعضی نشانه‌ها ظاهری هستند و راحت‌تر کشف می‌شوند؛ مثلا درد در ناحیه پشت، کبودی، اثر سوختگی، التهاب پوست، یبوست بدون منشا تغذیه‌ای و بی‌اختیاری ادرار و...

- بچه‌هایی که دچار سوزش، خارش، عفونت و ترشح در ناحیه تناسلی می‌شوند را حتما برای مداوا پیش پزشک ببرید.

از کودک چطور سؤال کنیم؟
اگر نشانه‌ای دیدید، آرامش خود را حفظ کنید. نحوه برخورد شما می‌تواند یک بار برای همیشه او را به سکوت یا اطمینان وادارد. خیلی وقت‌ها کودک از نحوه برخورد والدین آسیب می‌بیند.  وقتی مادر آشفته و ناراحت است. کودک با خودش فکر می‌کند که مقصر این ناراحتی‌ها اوست و علاوه بر حس گناه دیگر درباره خودش با مادر حرف نمی‌زند.

-  سؤال کنید، ولی لحن‌تان حین سؤال کردن خوب و آرام باشد.

-  هیچ‌وقت از بچه‌ها سؤالات مستقیم نکنید. کودک در مواجهه با سؤالات مستقیم و بی‌پرده راه انکار را پیش می‌گیرد. هرچه سن کودک کمتر باشد، باید سؤالات غیرمستقیم‌تر طرح شوند.

-  کودکانی که مورد آزار قرار می‌گیرند تهدید می‌شوند که اگر با کسی درباره این موضوع صحبت کنند، بلایی سرشان خواهد آمد. کودک‌آزار برای محکم‌کاری کودک را به مرگ پدر و مادرش تهدید می‌کند. به شکل غیرمستقیم به کودک این اطمینان را بدهید که تحت هر شرایطی از او حمایت می‌کنید.

چطور بچه‌ها را آگاه کنیم؟
آگاهی دادن به کودک هم راهکار پیشگیرانه‌ای است که خانواده‌ها نباید از آن غفلت کنند. بعضی معتقدند اگر با بچه درباره این موضوع صحبت شود، چشم و گوشش باز می‌شود. این افکار غلط را دور بریزید. نادیده انگاشتن کودک‌آزاری راه‌حل مقابله با آن نیست. روش‌هایی هست که والدین هوشیار با استفاده از آنها کنترل امور کودک را- حتی در زمان غیاب‌شان- در دست می‌گیرند.

- در سال‌های اول دبستان می‌توانید با کودک در محیطی دوستانه صحبت کنید. سعی کنید طوری فضاسازی کنید که کودک متوجه نشود با مسئله غیرعادی‌ای مواجه است. حین بازی یا گردش و در موقعیت مناسب با او در مورد اعضای بدن انسان صحبت کنید. هرچه صحبت‌های‌تان شیرین‌تر و جذاب‌تر باشد، تاثیر آموزش شما روی کودک‌تان بیشتر خواهد شد.

-  به کودک بگویید یک سری از قسمت‌های بدن هستند که جزء مامان، بابا و دکتر فرد دیگری حق ندارد آنها را ببیند. حتی اگر کسی خواست آن قسمت‌ها را نشانش دهید، این کار را انجام ندهید.

-  به کودک بگویید اگر کسی خواست به قسمت‌های خاص بدنش دست بزند، بزرگ‌تر‌ها را با خبر کند.

-  مرزهای کودک را نشانش بدهید. به او بگویید چه کسانی تا چه حدی می‌توانند در آغوشش بگیرند، ببوسندش و لمسش کنند.

- در این کار افراط نکنید. کودک اگر متوجه حساسیت بیش از حد شما شود، خودش هم حساس می‌شود و این مسئله برایش خوب نیست.

چطور پیشگیری کنیم؟
-  خودتان کودک‌آزار نباشید! هیچ یک از چهار نوع آزار را بر کودک روا ندارید.

-  اگر بناست کودک‌تان را به مهد بفرستید، حتما در انتخاب مهدکودک دقت کنید. درباره نوع آموزش، مربیانی که آنجا کار می‌کنند و بهداشت محیط حسابی تحقیق کنید.

-  گاهی سر زده و بدون اطلاع قبلی به مدرسه و مهدکودک بروید و ببینید رفتار پرسنل با کودکان چگونه است.  به مدارس و مهدکودک‌هایی که به دوربین مداربسته مجهز هستند بیشتر می‌شود اطمینان کرد.

- این حساسیت را در مورد تمام کسانی که قرار است با کودک در ارتباط باشند، داشته باشید، حتی راننده سرویس را از قلم نیندازید. اغلب کودکان توسط کسانی آزار می‌بینند که خانواده به آنها بیشترین اعتماد را دارد.

- از کودک‌تان بخواهید هر روز برای‌تان تعریف کند که چه کارهایی انجام داده است. البته مبالغه نکنید. اما فضای اعتماد را به وجود بیاورید و به کودک‌تان القا کنید که همیشه، بدون قضاوت در موردش، می‌توانید محرم اسرار او باشید.



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

چرا کودک من زیاد سوال می پرسد؟

تاریخ:یکشنبه 10 اردیبهشت 1396-04:19 ب.ظ

کودکان دائم در حال یادگیری و مشاهده ی محیط اطراف شان هستند و زمان حال را درک می کنند . آنها دوست دارند درباره ی محیط اطراف شان اطلاعات به دست آورند، به همین دلیل دائم سوال می پرسند و زیاد حرف می زنند .

بچه ها فکر می کنند که والدین شان پاسخ همه ی سوالات آنها را می دانند ،  به همین دلیل از آنها می پرسند ، آنها احساس می کنند که هر چیزی علتی دارد و آنها می توانند با سوال پرسیدن به مسائل مختلف پی ببرند .

بنابراین وقتی کودکی از مادرش می پرسد : (( چرا اون مرده قدش اینقدر بلنده ؟ )) تعجبی ندارد گاهی اوقات کودک برای کاهش استرس و تنش خودش ، سوال می پرسد.

کودک از حیوانات می ترسد می پرسد : (( چرا اون سگه اینقدر پارس می کنه ؟ )) گاهی اوقات نیز کودک شروع می کند به حرف زدن و سوال پرسیدن تا بتواند با والدینش ارتباط برقرار کرده و به آنها نزدیک شود .

در بسیاری از موارد وقتی پدر و مادر پاسخ سوالات کودک را می دهند ، او دوباره همان سوال را می پرسد و یا این که از آنها دوباره سوال می پرسد و می گوید چرا والدین ممکن است از این که مجبورند مُدام جواب سوال های فرزندشان را بدهند ،  ناراحت می شوند .


گاهی آنها واقعا نمی فهمند که کودک شان چه چیزی می خواهد چون با توضیحات آنها قانع نمی شود .


بنابراین بهتر است قبل از پاسخ دادن به سوالات کودک ، از آنها سوال بپرسد تا بفهمید منظور آنها چیست و آنها واقعا چه چیزی از شما می خواهند  .

گاهی کودک مُدام از شما سوال می پرسد و وقتی جواب او رامی دهید ، دوباره از شما سوال می پرسد چون منظور شما را متوجه نشده است . او نمی تواند چیزهایی که خودش تجربه نکرده را درک کند .

نگرش کودک به مسائل مختلف  با شما تفاوت دارد ، به همین دلیل شما باید با توجه به سن  و سال او پاسخ سوال هایش را بدهید شما همچنین باید آمادگی شنیدن سوال های تکراری کودکتان را داشته باشید ، چون او باید یک مطلب را بارها در ذهنش مرور کند تا بتواند آن را درک کند .

 
کودکان معمولا سوال هایی می پرسند که پاسخ دادن به آنها مشکل است .

روزی بچه ای چهارساله از دوستش پرسید که چرا آنها فقط دو بچه دارند . مادر آن کودک دلش نمیخواست فرزندش را ناراحت کند و بگوید ما فقط دوست داشتیم دو تا بچه داشته باشیم ، بنابراین سوال را به کودک برگرداند و از او پرسید ، تو چرا فکر میکنی ما فقط دو تا بچه داریم ؟ کودک هم گفت ، چون دلتون خواسته !

گاهی کودکان سوال هایی از شما می پرسند که باعث شرمندگی شما می شود . مثلا وقتی با کودکتان به مغازه رفته اید ، او فریاد می زند و می گوید : (( چرا اون مرده اینقدر چاقه ؟ )) کودک نمی داند که آن مرد از شنیدن این مسأله ناراحت میشود .

کودک با دیدن آن مرد تعجب کرده و چنین سوالی را پرسیده است و باعث شرمندگی شما شده است. در این شرایط بهتر است پاسخ کودک را خیلی مختصر و مفید بدهید و بگویید : (( خدا اونو این طوری آفریده )) ، بعد سعی کنید موضوع بحث را عوض کنید و بعدا در مورد این مسأله بیشتر با او حرف بزنید.


اگر سوال های کودکتان شما را ناراحت می کند ، به خاطر داشته باشید که همیشه مجبور نیستید که پاسخ او را بدهید .

گاهی کافی است در تایید حرف های او سری تکان دهید و با این کار به  او نشان دهید که حرف هایش را متوجه می شوید. وقتی کودک متوجه میشود که به حرف هایش گوش می دهید ، همین برایش کافی خواهد بود.



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

پیامد های خطرناک قرار دادن طولانی مدت کودکان در مهد کودک

تاریخ:شنبه 9 اردیبهشت 1396-04:10 ب.ظ


بعد از صنعتی شدن جوامع و برابری زن و مرد در بازار کار نگهداری از کودکان همزمان با کار کردن برای والدین مشکل بزرگی بود. به دنبال همین امر مهد کودک ها افتتاح شدند. شاید در ابتدای وجود مهد کودک امتیازی مثبت به حساب می آمد اما بعد از مدتی پیامد های خطرناک قرار دادن کودکان در مهد کودک نمایان شد.


محققان دانشگاه علم و فناوری نروژ دریافتند کودکان نوپایی که والدین آنها را بیش از هشت ساعت در روز به مهد کودک می سپارند، یک سوم بیشتر از سایر کودکان در معرض ابتلا به استرس هستند.


به گفته محققان، کودکان کم سن و سالی که تمام طول روز را به همراه مادر خود سپری می کنند، آرامش بیشتری دارند، اما کودکانی که بیشتر ساعات را در دوران رشد خود در مهدهای کودک سپری می کنند، بیشتر دچار استرس می شوند.


محققان برای این مطالعه نمونه بزاق گروهی از کودکان خردسال را گرفتند و سطح کورتیزول -هورمون استرس- نمونه ها را بررسی کردند؛ انها دریافتند کودکانی که بیش از ۸ ساعت در روز به مهد کودک سپرده می شوند، دارای بیشترین میزان استرس هستند و علت آن دلتنگی و دوری از والدین و یا اختلافاتی است که درگیر آن با سایر کودکان می شوند.


براساس این گزارش، استرس در سنین اولیه زندگی می تواند مسیر رشد مغزی کودکان نوپا را تغییر دهد و باعث خجالتی شدن و یا کاهش اعتماد به نفس در آنها شود.

کارشناسان در این زمینه حمایت عاطفی پدر و مادر از کودک را توصیه می کنند و معتقدند که والدین پس از بازگرداندن کودک به خانه، باید زمان مفید و باکیفیتی را به فرزند خود اختصاص دهند و در کنار او باشند تا برخی از اثرات منفی حضور طولانی او در مهد کودک جبران شود.


محققان دانشگاه علم و فناوری نروژ در این مطالعه ۱۱۲ کودک خردسال تقریبا ۱۲ تا ۱۸ ماه را در مدت بالغ بر شش ماه بررسی کردند و دریافتند که سطح کورتیزول در این کودکان به طور خاص پس از هشت ساعت حضور در مهد کودک به بیشترین حد رسید، به واقع، این کودکان کم سن و سال که هنوز اجتماعی نشده اند و مهارت تکلم ندارند، در مهد کودک دچار استرس می شوند، به واسطه دوری از والدین در مهدهای کودک احساس دلتنگی دارند و شرایط سختی را تحمل می کنند.


ماریام بریت درگ لی نویسنده اصلی این تحقیق گفت: ما نمی دانیم استرسی که به این کودکان وارد می شود، مضر است یا خیر، اما والدین می توانند با صرف وقت بیشتر در کنار کودکان خود در بعد از ظهرها و ایام تعطیل، استرس آنها را کاهش دهند.

اختصاص زمان مفید با کودک می تواند در قالب شرکت دادن او در تهیه غذا، همنشینی با بکدیگر و همراهی با او در مشاهده تصاویر کتاب های داستان باشد تا از این طریق تاثیر احساسی که در زمینه از دست دادن پدر و مادر در مهد کودک تجربه می کند، کاهش یابد.

این مطالعه که در مجله Early Child Development and Care منتشر شد، همچنین نشان می دهد خجالتی بودن، ضعف اعتماد به نفس و احساسات منفی کودکان می تواند با افزایش سطح کورتیزول در کودکان بزرگتر در مهد کودک ارتباط داشته باشد.



نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

با تغییر رفتار کودک بعد از 6 سالگی چه کنیم ؟

تاریخ:سه شنبه 15 فروردین 1396-08:00 ق.ظ

رفتار درست با دگرگونی های رفتاری کودک

از سن 6 سالگی به بعد در کودکان تغییرات قابل ملاحظه ای پدید می آید. بدین معنی که کودک از لحاظ جسمی به طور مرتب رشد  کرده و کم کم قدرت لازم را برای رفع احتیاجاتش کسب می کند حرکات و رفتارهایش از پختگی خاصی برخوردار می شود و از لحاظ عاطفی، روانی و ذهنی هم رشد می کند.

رفتار کودک بعد از 6 سالگی به صورت چشمگیری تغییر می کند و احساس استقلال بیشتری می کند . در این سن کودک نسبت به گفتار و رفتار سایر کودکان تمایل بیشتری نشان می دهند. کودک 6 سال به بالا به اندازه کودک 3 تا 55 ساله از والدین خویش حرف  شنوی ندارند.

دختری هفت ساله دارم که از رفتارهای زشت دیگران سریع الگو برداری کرده و تقلید می کند.در مدرسه هم بیشتر جذب بچه هایی می شود که از خودش بزرگتر هستند و جدیدا هم خیلی لجباز و حرف گوش نکن شده است. لطفا یک راهکار اصلاحی به بنده بدهید.

مطالبی که بیان میکنید از ویژگی های طبیعی رشد کودکان در این سن است. من در ادامه توضیحات مختصری بر گرفته از کتاب تغذیه، تربیت و نگهداری کودک/دکتر بنیامین اسپاک ارایه می دهم تا متوجه شوید رفتارهای فرزندتان ناهنجار نیست بلکه از ویژگی های رشدی وی است:

- کودک زیر 6 سال به تقلید از والدین می پردازند اما کودکان بالای 6 سال به دلیل رهایی از خانواده بیشتر تقلید از دوستان و یا آموزگار مورد علاقه خود می پردازند و ممکن است رفتارهای اشتباه آنان را نیز یاد بگیرند.

- بعد از 6 سالگی نیز بدون شک والدین شان را دوست دارند اما از آشکار ساختن این محبت پرهیز می کنند.

- نسبت به دیگران سردی نشان می دهند مگر آنکه اطمینان پیدا کنند.

- می خواهند با آنان مانند افرادی مهم و با شخصیت رفتار شود.

- با وجودی که افکار درست و نادرست والدین به صورت جزیی از شخصیت کودک درآمده است، اما فرزند نسبت به تذکرات پدر و مادر کم حوصلگی نشان می دهد و میل دارد مسئولیت کارها را خود بر عهده گیرد.

رفتار کودک بعد از 6 سالگی تغییرات زیادی میکند

رفتار صحیح با کودک

رفتار ناپسند

قانون اول:
در رفتار با کودک باید ثابت قدم بود. یعنی اینکه شما و همسرتان باید از قبل، در مورد اینکه فرزندتان مجاز به انجام چه کارهایی است  و چه کارهایی را نباید انجام دهد، هماهنگ باشید. و نیز باید بدانید، در صورتیکه فرزندتان ازحد خود تجاوز کرد چگونه با او برخورد کنید که در این مورد نیز نیاز به هماهنگی قبلی دارد. وقتی کودک کار خطایی انجام می دهد نباید یکی از شما کودک را دعوا کند و دیگری از او حمایت کند. همچنین نباید در مورد یک عمل کودک یک روز بی توجه باشید ولی روز دیگر بخاطر همان کار او را دعوا کنید. نتیجه آنکه روش شما باید مداوم ، مشابه، و هماهنگ باشد.
کودکان دارای نظرات خاص خود هستند و می توانند برای خود تصمیم بگیرند.
قانون دوم:
وقتی فرزندتان کار اشتباهی می کند، آرام اما محکم و ثابت قدم باشید. اگر این دو قانون را درست اجرا کنید، حد و حدود خود را درک می کند. داشتن برنامه ریزی روزانه برای کودک باعث می شود تا شرایطی که باعث تنش شده کم شود و کودک بفهمد که شما چه توقعاتی از او دارید. مثلا بهتر است که زمان انجام تکالیف، ساعت خواب و دیگر مسائلی که برای شما اهمیت دارد از قبل مشخص شود تا کودک بداند که شما چه توقعی از او دارید. البته همانگونه که بچه ها موظف هستند که بدون سوال، برنامه مورد نظر شما را اجرا کنند، شما نیز باید وقتی برای کارهای مورد علاقه کودک در نظر بگیرید. باید بدانید که کودکان دارای نظرات خاص خود هستند و می توانند برای خود تصمیم بگیرند. این مسئله بخش مهمی از شکل گیری شخصیت کودک را شامل می شود. حتی گاهی اوقات زمانی را با در نظر گرفتن نظر او و مشورت با او برای انجام فعالیت تنظیم کنید .پس این شما هستید که مسائل قابل بحث و غیرقابل بحث را مشخص کنید.

اجازه دهید کودکتان تبعات رفتارش را ببیند. مثلا اگر تذکر دادید و او برای نوشتن دیکته نیامد، دیگر با او کاری نداشته باشید و رهایش کنید تا با تکالیف ناقص به مدرسه برود و تبعات این بی توجهی را ببیند.

ادامه مطلب

نوع مطلب : روانشناسی کودک 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()